กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
**ตอนที่ 105: ความโกรธเกรี้ยวจากความไร้เดียงสา**
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากเฉินเฟิงและจงเล่ยตื่นนอน ทั้งคู่ก็ไปรับประทานอาหารที่ห้องอาหารบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรม
จงเล่ยใช้ช้อนเขี่ยซีเรียลโฮลวีตในชามอย่างเหม่อลอย ดวงตาจ้องมองเฉินเฟิงด้วยความสงสัยเล็กน้อย “ได้ยินมาว่าเคทีคือเทพธิดาในใจของแฟนเพลงในประเทศเราหลายคนเลยนะ คุณไม่รู้จักเธอเหรอ?”
“รู้จักสิ”
“งั้นวันนี้จะได้เจอตัวจริงแล้ว ทำไมคุณดูไม่ตื่นเต้นเลยล่ะ?”
“ทำไมต้องตื่นเต้น? เราถูกเชิญมาเพื่อร่วมงานกันในฐานะหุ้นส่วน ทุกคนเท่าเทียมกัน อีกอย่าง ผมมั่นใจมากว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าผมคนนี้ยอดเยี่ยมกว่าเคที และจะมีอนาคตที่ไกลกว่าเธอด้วย ในเมื่อผมเห็นคุณอยู่ทุกวัน ทำไมผมต้องลดมาตรฐานตัวเองไปคาดหวังกับคนที่ด้อยกว่าคุณด้วยล่ะ?”
จงเล่ยอึ้งไปนาน
“ไม่รู้ว่าควรจะบอกว่าคุณโอหัง หรือบอกว่าคุณยกยอฉันเกินไปดี หรือบางทีคุณอาจจะกลายเป็นคนปากหวานจนพูดจาหว่านล้อมเก่งขึ้นกันนะ”
เฉินเฟิงชี้ที่หน้าตัวเอง “ผมดูเหมือนคนปากหวานตรงไหน?”
“ไม่เหมือน”