บทที่ 93 ฉันไปทำอะไรลงไปเนี่ย

ตอนที่ 93 ฉันไปทำอะไรลงไปเนี่ย

ประการแรก เขาได้เปลี่ยนโชคชะตาของจงเล่ย บีบให้เธอต้องรีดเค้นศักยภาพออกมาจนถึงขีดสุด เพื่อสร้างสรรค์บทเพลง "อาบเพลิง" (浴火) อันเป็นผลงานข้ามยุคสมัย ซึ่งกลายเป็นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจของผู้คนในยุคนั้น และช่วยให้มนุษยชาติก้าวหน้าทางเทคโนโลยีไปอีกขั้น

ประการที่สอง เขาเปลี่ยนโชคชะตาของโอวจวิ้นหล่าง ทำให้กลุ่มบริษัทโอวเหอสามารถสร้างสรรค์ผลงานทางเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยออกมาได้มากขึ้น จนกลายเป็นรากฐานสำคัญของการก้าวกระโดดทางเทคโนโลยี

ประการที่สาม ด้วยความรู้ด้านวัสดุศาสตร์และวิทยาศาสตร์พื้นฐานที่ก้าวหน้าขึ้น รวมถึงเครื่องตรวจจับที่โอวชิงหลาน นักวิจัยคนพิเศษได้ใช้เวลาว่างส่วนตัวสร้างขึ้นมา ทำให้ระบุได้ว่าต้นตอของการระเบิดไม่ได้มาจากภายนอก แต่มาจากภายในตัวยานรบเอง

ประการที่สี่ เขาได้ลงไปสัมผัสสมรภูมิรบด้วยตัวเอง ฝึกฝนจนมีทักษะการขับชุดเกราะมังกรเขียวที่ยอดเยี่ยม และยกระดับมาตรฐานการขับชุดเกราะทหารราบของมนุษยชาติขึ้นไปอีกขั้น แม้ในตอนจบจะดูเหมือนไม่มีประโยชน์อะไร แต่หากไม่ใช่เพราะการฝึกฝนวันแล้ววันเล่าและการรีดเค้นศักยภาพตัวเองอย่างไม่คิดชีวิต เฉินเฟิงก็คงไม่มีทางดึงพลังงานของชุดเกราะมังกรเขียวรุ่นปรับปรุงออกมาได้ถึงขีดสุด และคงไม่มีทางกลับขึ้นยานเทียนซินได้ทันเวลา เพื่อมองเห็นการระเบิดของหมากตัวนั้นในมุมมองของผู้สังเกตการณ์

ประการที่ห้า ซึ่งเป็นข้อที่สำคัญที่สุด