บทที่ 37 ไปแจ้งความสิ

บทที่ 37 ไปแจ้งความสิ

โดยปกติแล้ว เฉินเฟิงเป็นคนค่อนข้างจริงจัง

โดยเฉพาะในสถานการณ์แบบนี้ เพิ่งจะลงไม้ลงมือกับคนอื่นไป จะทำหน้าเคร่งขรึมแค่ไหนก็คงไม่เกินเลยไปนัก

ทว่าพอได้ยินคำพูดของหลินเต๋อ เขาก็กลั้นขำไม่อยู่จนหลุดหัวเราะพรืดออกมา

“แก... แกพูดอะไร! แกขำอะไร!” หลินเต๋อยิ่งโกรธจัด

เฉินเฟิงยักไหล่ เอียงคอแล้วเบะปาก “โทษผมไม่ได้หรอกนะ บทพูดเมื่อกี้ของคุณมันตลกเกินไปจริงๆ เหมือนหลุดออกมาจากนิยายฉงเหยาเลย มันตลกมาก ผมเลยกลั้นไว้ไม่อยู่ เอาอย่างนี้ไหม เรามาเริ่มกันใหม่รอบหนึ่งดีไหม?”

เดิมทีหลินเต๋อก็เดือดดาลถึงขีดสุดอยู่แล้ว

ถ้าเป็นนิสัยปกติของเขา หากถูกใครต่อยเข้าให้ คงระเบิดอารมณ์ใส่ไปนานแล้ว

ครั้งนี้ไม่ใช่ว่าเขาอดทน แต่เป็นเพราะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นกะทันหันจนตั้งตัวไม่ติด