กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 18 ฉันจะไปสอนอะไรใครได้
วันรุ่งขึ้น จงเล่ยก็ถือเงินหนึ่งแสนที่ทั้งคู่กัดฟันรวบรวมมาจนหมดหน้าตัก ขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่จงไห่
อย่างไรเสียเธอก็เคยเรียนมหาวิทยาลัยที่นั่น สายสัมพันธ์ในวงการดนตรีที่เธอมีอยู่น้อยนิดส่วนใหญ่ก็กระจุกตัวอยู่ที่จงไห่ การไปจัดการเรื่องที่นั่นจึงสะดวกกว่า
แม้โน้ตเพลงจะมีอยู่แล้ว แต่การจะเปลี่ยนโน้ตเหล่านั้นให้กลายเป็นดนตรีประกอบที่สมบูรณ์ยังมีขั้นตอนอีกมากมาย
พวกเศรษฐีมีเงินเวลาทำดนตรีประกอบ มักจะจ้างปรมาจารย์ฝีมือฉกาจมาช่วยแปลงโน้ตให้เป็นส่วนหนึ่งของดนตรี แล้วค่อยนำเสียงของเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นมาประกอบเข้าด้วยกันทีละส่วนเหมือนต่อเลโก้
ส่วนพวกเศรษฐีที่รวยล้นฟ้า ก็จะจ้างนักดนตรีจากเครื่องดนตรีต่างๆ มาเล่นพร้อมกัน จัดตั้งเป็นวงออร์เคสตราเต็มรูปแบบ แล้วอัดเสียงในสตูดิโอระดับท็อปที่มีความละเอียดสูง
ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดนตรีชนิดไหน มีเพียงนักดนตรีระดับท็อปเท่านั้นที่จะถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของตนเองออกมาได้ ส่วนนักดนตรีทั่วไปทำได้เพียงเล่นไปตามโน้ต