ตอนที่ 386 อัดอั้นตันใจเสียเหลือเกิน แต่ก็ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุข

ตอนที่ 386 อัดอั้นตันใจเสียเหลือเกิน แต่ก็ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุข

ศิษย์พี่ใหญ่: หุบปากแล้วเลิกกินได้แล้วเฟ้ย ถ้าขืนกินต่อไปแล้วตัวแตกขึ้นมาจะทำยังไงเล่า!

พวกมารคนอื่น ๆ: ข้าชักสงสัยว่าแกอยากจะแย่งนกพิราบย่างกินมากกว่ามั้ง แต่ไม่มีหลักฐาน

ศิษย์พี่ใหญ่: กู %$#@!!!

โชคดีที่สติของคนที่เหลือยังไม่ได้หลุดหายไปจนหมด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นมา ท้ายที่สุดแล้วพวกมันเลยจำใจต้องยอมหุบปากแล้วหยุดกินอย่างอาลัยอาวรณ์

ถัดจากนกพิราบน้ำแดงและนกพิราบพะโล้แล้ว จู้ฟานยังจัดเตรียมอาหารขึ้นชื่อในวังหลวงไว้อีกหนึ่งเมนู—พิราบกลืนรังนก