ตอนที่ 113 ศิษย์น้องจู้ฟาน เจ้าช่างซุกซนเสียจริง

ตอนที่ 113 ศิษย์น้องจู้ฟาน เจ้าช่างซุกซนเสียจริง

เจียงรุ่ยจ้องมองเจ้าปลาแซลมอนที่เพิ่งโดนแล่ไปไม่กี่แผลและยังตาไม่หลับตัวนั้น

แล้วหันไปมองเนื้อปลาแล่บางที่จู้ฟานยื่นมาให้ พร้อมกับเครื่องหมายคำถามเต็มหัว

ศิษย์น้องจู้ นี่มัน…… ไม่สิ มั่นใจหน่อยสิ นี่มันปลาสดไม่ใช่เรอะ?

ข้าวปั้นโปะหน้าปลาสดนี่มันวิธีอะไรกันวะเนี่ย?

แบบนี้ก็กินได้ด้วยเหรอ?

ส่วนจู้ฟานที่เห็นสายตางงเป็นไก่ตาแตกของเจียงรุ่ยเข้า ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าทำไมปกติเวลาศิษย์พี่พวกนี้เห็นของกินทีไรถึงได้ทำตัวเหมือนคนสติหลุด แต่ทำไมคราวนี้ถึงได้มายืนนิ่งงันไม่ไหวติง

สำหรับคนในยุคนี้ การกินเนื้อปลาสดๆ ดิบๆ ดูจะล้ำยุคเกินไปหน่อย คงทำใจยอมรับไม่ได้สินะ

จู้ฟานเลยหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วดึงจานซูชิกลับมา: “ฮ่าๆๆ ศิษย์พี่ ข้าล้อเล่นน่า”

เจียงรุ่ยถึงกับถอนหายใจโล่งอก: “ตกใจหมด นึกว่าศิษย์น้องจู้จะให้ข้ากินปลาสดๆ จริงๆ ซะอีก เจ้าช่างซุกซนเสียจริงนะศิษย์น้องจู้”