ตอนที่ 112 หา? แบบนี้ก็กินได้ด้วยเหรอ???

ตอนที่ 112 หา? แบบนี้ก็กินได้ด้วยเหรอ???

จ้าวเถิงไม่ได้พุ่งพรวดพราดสุ่มสี่สุ่มห้าจนเสียแรงเปล่า แต่เลือกที่จะหลับตาตั้งสติ แล้วสัมผัสการไหลเวียนของพลังวิญญาณภายในค่ายกลมายาอย่างเงียบ ๆ

ต่อให้ความสามารถและระดับของนักจัดค่ายกลแต่ละคนจะแตกต่างกัน แต่ค่ายกลชนิดเดียวกันย่อมมีแก่นแท้และกฎเกณฑ์ที่สอดคล้องกัน จ้าวเถิงตั้งใจจะใช้ประสบการณ์ที่ผ่านมาเพื่อหาวิธีหลุดพ้นจากค่ายกลนี้

ทว่าในสายตาของศิษย์สำนักจี๋ฝ่า เห็นเขาเอาแต่ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมขยับ ก็คิดว่าจ้าวเถิงคงจะจนปัญญาไร้หนทางและไม่รู้ว่าจะแก้ค่ายกลอย่างไรเป็นแน่

เขาแค่นหัวเราะเย็นชา ควบคุมเครื่องเวทแล้วรวบรวมพลังวิญญาณจนถึงขีดสุด ประกายสายฟ้าสั่นไหววับ พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ดังสะท้อนอยู่ในอากาศ เป็นการประกาศถึงความน่าสะพรึงกลัวของวิชานี้

เหล่าผู้ชมสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากพลังวิญญาณนั้น ต่างก็แอบลอบหลั่งเหงื่อกาฬด้วยความลุ้นระทึก

แม้แต่สีหน้าของเจ้าสำนักจี๋ฝ่ายังเผยรอยยิ้มออกมา เพราะมั่นใจว่ารอบนี้พวกเขาต้องคว้าชัยชนะมาได้อย่างแน่นอน

“หมัดสายฟ้าประหาร!”