เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 80 ก็แค่กับข้าวไม่กี่จานเองไม่ใช่รึไง……
วันถัดมาตอนเที่ยง
หลินฉินกับเหล่าศิษย์ยอดเขาตวนชี่พากันเหยียบอาวุธวิเศษเหาะรุ่นใหม่ล่าสุด สวมเกราะป้องกันพิเศษเต็มยศ บุกตะลุยเข้าไปในแดนภาพลวงตาได้สำเร็จ
พวกเขาไม่ได้ตกลงไปในกล่องตั้งแต่ลงจอด อาศัยเครื่องเวทป้องกันยื้ออยู่ได้ตั้งครึ่งนาที ก่อนจะโดนซัดกระเด็นหลุดออกมาจากแดนภาพลวงตา
หลินฉินถอนหายใจด้วยความรู้อยู่แล้ว ส่วนบรรดาศิษย์ยอดเขาตวนชี่ที่เพิ่งเคยโดนอัดยับเยินขนาดนี้เป็นครั้งแรกต่างก็นอนอึ้งตาลอย มองเหม่อไปยังท้องฟ้าด้วยความงุนงง
พวกเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าภาพที่เห็นเมื่อกี้มันคือความฝันกันแน่
มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ ปกติพวกศิษย์พี่ศิษย์น้องไม่ได้มีท่าทีรุนแรงใส่กันแบบนี้นี่นา?
ต่อให้ช่วงนี้พวกนักหลอมอาวุธจะอารมณ์เสียเรื่องคำสั่งทำกะละมังพวกนั้นอยู่บ้าง แต่ก่อนหน้านี้พวกพ้องร่วมสำนักก็รักใคร่กลมเกลียวกันดีไม่ใช่เหรอ?