กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 47 นี่ต้องเป็นการทดสอบจากตัวเทพปลีกวิเวกแน่ ๆ เลย!
หลังจากได้ยินชื่อสุดโต่งนั่น ใบหน้าของจู้ฟานก็แข็งทื่อไปทันที
ท่านเจ้าสำนัก ท่านก็เป็นพวกทะลุมิติมาใช่ไหมเนี่ย?! ปิดไม่มิดแล้วนะท่าน!
หมากฝรั่งบ้าบออะไรกัน ข้ายังมีคิวคิวชูการ์อีกมั้งเนี่ย!
สีหน้าของจู้ฟานราวกับคนท้องผูก เขาอยากจะถามท่านเจ้าสำนักเหลือเกินว่าล้อเล่นอยู่รึเปล่า แต่กลับเหลือบไปเห็นสีหน้าของเจ้าสำนักที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจราวกับจะสื่อว่า ‘คิดชื่อเจ๋ง ๆ ออกมาได้ สมแล้วที่เป็นข้าจริง ๆ’
มองดูประกายความคาดหวังในแววตาของไจ๋เยี่ยแล้ว มุมปากของจู้ฟานก็กระตุกริก ๆ จะพูดก็หยุดกลั้นไว้ จะกลั้นไว้ก็อยากจะพูด จะหยุดจะพูดอยู่ตั้งหลายรอบ สุดท้ายก็พูดไม่ออก...
เป็นคนขอให้เขาช่วยคิดชื่อให้แท้ ๆ พ่อคุณคิดออกมาแล้วดันไม่อยากใช้ แบบนี้มันแกล้งกันชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ?
พอมองกล้ามเนื้อไบเซปอันโต ๆ ของเจ้าสำนัก กับยอดเขาที่ถูกเขาย้ายมาตั้งไว้ตรงนี้...
จู้ฟานน้ำตาคลอเบ้า “ขอบคุณท่านเจ้าสำนักที่ตั้งชื่อให้ขอรับ”
ไจ๋เยี่ยยิ้มแล้วตบไหล่เล็ก ๆ ของจู้ฟานเบา ๆ