กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 46 อาหารอร่อยติดตรึงใจไม่รู้ลืม หอมหวนไปไกลสิบลี้ ถ้าอย่างนั้นก็เอาเป็น……
ภายใต้แรงกดดันของเย่หยู่ซง ท้องพระโรงจึงกลับคืนสู่ความสงบเรียบร้อยอีกครั้ง
มีเพียงจู้ฟานที่ยืนมองเศษซากภาพลักษณ์ที่พังทลายอยู่แทบเท้าอย่างเงียบๆ
“แฮ่ม!”
ไจ้เย่ไอออกมาเสียงหนึ่งเพื่อเรียกคืนความน่าเกรงขามในฐานะเจ้าสำนัก:
“เรื่องของเจ้า รองเจ้าสำนักได้แจ้งให้พวกเราทราบหมดแล้ว สำนักเหยียนซานต้องขอบคุณเจ้ามากๆ สำหรับคุณงามความดีที่ได้ทำไว้ ทั้งยังรู้สึกผิดอย่างยิ่งต่อความอยุติธรรมที่หวงเหอเคยทำกับเจ้าในอดีต หากเจ้ามีข้อเรียกร้องอันใด เอ่ยปากบอกได้ตามสบาย ทางสำนักจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อตอบแทนเจ้า”
จู้ฟานเกาหัว แวบแรกเขาไม่รู้จะพูดอะไรดีจริงๆ
การทำอาหารให้พวกเผ่าปีศาจกิน สำหรับเขาแล้วมันก็แค่เรื่องซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตรากับสินค้าแฟร์ๆ เท่านั้นเอง
เผ่าปีศาจจ่ายเงิน สำนักเป็นสะพานเชื่อม จู้ฟานลงมือทำ ทั้งสามฝ่ายต่างก็ได้รับผลลัพธ์ที่น่าพอใจร่วมกัน