กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461 แอบเงียบ ๆ
หลังปลุกเทพวานรให้เริ่มทำงานแล้ว เจียงหมิงก็ตบไหล่อันชินเบา ๆ
“ศิษย์น้อง ที่เหลือฝากเธอแล้วกัน ร่างกายฉันบอบบาง จะคอยส่งเสียงเชียร์อยู่ข้างหลัง”
อันชินมองวานรยักษ์ปราการเหล็กที่ลุกขึ้นพร้อมคำรามก้องสนั่น กลืนน้ำลายแล้วพูดด้วยน้ำเสียงขี้ขลาดที่สุด แต่ใช้คำพูดโอ้อวดที่สุด
“ได้เลยศิษย์พี่ วางใจเถอะ แค่ลิง ลิงตัวเดียวเอง!”
เธอยังคงเลียนแบบเจียงหมิง
ไม่ใช่เพราะอะไรอื่น
แต่เพราะศิษย์พี่คือคนที่เก่งที่สุด น่าเคารพที่สุด และเป็นคนที่เธอชอบที่สุดในใจ
ขอแค่ได้เป็นเหมือนศิษย์พี่สักนิด ก็ทำให้เธอมีความกล้าขึ้นมาได้เสมอ
ยิ่งไปกว่านั้น