กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 460 วานรยักษ์ปราการเหล็ก
แดนเร้นลับแห่งนี้ส่วนใหญ่เป็นป่าทึบกับทุ่งหญ้า มีภูเขาเตี้ยอยู่บ้าง ภูมิประเทศธรรมดา ๆ ไม่มีบริเวณไหนสูงชันเป็นพิเศษ
ทั้งสองไม่ได้ยืนอยู่กับที่ แต่เริ่มมุ่งหน้าไปข้างหน้า
ระหว่างเดิน เจียงหมิงกำหมัดเล็ก ๆ แล้วถามขึ้นอย่างสงสัย
“ศิษย์น้อง เมื่อเช้าเธอได้กลิ่นศิษย์พี่หญิงติดตัวฉันบ้างไหม?”
อันชินพยักหน้า
“ได้กลิ่นสิ”
เจียงหมิงขยับเข้ามาใกล้ แล้วขยับจมูกฟุดฟิด
ท่าทางนี้ทำให้อันชินตกใจ รีบถอยห่างทันที
ตอนนี้เธอกลัวเหลือเกินว่าจะเผลอตบศิษย์พี่กระเด็น แค่เดินก็ยังระมัดระวังตัวสุด ๆ