กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 สัตว์ชนิดหนึ่ง
“ศิษย์พี่ ทำไมตัวพี่ถึงมีกลิ่นของศิษย์พี่หญิงล่ะ?”
เหยียนรั่วชีที่นั่งฝั่งตรงข้ามพลันหัวใจสะดุดวูบ
แม้เสี่ยวชินจะกระซิบ แต่ในหูของนางกลับไม่ต่างจากกำลังวางแผนเสียงดัง
แต่มันเป็นไปได้ยังไง?
นางกับศิษย์น้องเป็นผู้ช่ำชองอยู่แล้ว ย่อมไม่มีทางพลาดรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้
เพราะฉะนั้น หลังจากอยู่ในห้องครัว พวกเขาจึงใช้วิชาอาคมลบกลิ่นกายของตัวเองไปแล้ว
แต่ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวชินจะยังได้กลิ่นอยู่นิดหน่อย…
เหยียนรั่วชีเลื่อนเก้าอี้ออกไปอย่างแนบเนียน ห่างจากอันชินขึ้นอีกนิด
ส่วนเจียงหมิงยังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง