กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 330 ขอบคุณสำหรับการต้อนรับ
ภายในห้องอาบน้ำมีไอน้ำลอยอ้อยอิ่ง
ร่างงามไร้ที่ติของเหยียนรั่วชีแช่อยู่ในน้ำร้อน เลือนรางให้เห็นเป็นครั้งคราว
เธอแหงนหน้าพิงขอบอ่าง ผ่อนลมหายใจยาว ดวงตาคู่งามพร่าเลือนอยู่บ้าง เจือความอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง ดูเย้ายวนเหลือเกิน
ที่แท้ความรู้สึกหลังเสร็จเรื่องเป็นแบบนี้เอง
เหยียนรั่วชีนึกย้อนถึงช่วงเมื่อครู่นี้ วินาทีที่ราวกับวิญญาณหลุดลอยไป
ช่วงเวลาแห่งความสุขสุดขีดที่ได้ลืมทุกสิ่ง แล้วหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับศิษย์น้องอย่างเต็มที่