กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 329 ลงแพตช์
อันชินไม่ได้มีตบะสูงส่งเหมือนเจียงหมิงกับเหยียนรั่วชี ที่ผ่านวันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่าแล้วยังเปี่ยมพลังได้
ตอนนี้นางยังเป็นแค่ลูกเจี๊ยบอ่อนหัดในขอบเขตหลอมปราณ ยังต้องนอนหลับให้เพียงพอเพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจและเรี่ยวแรง
เพราะอย่างนั้น ชีวิตของอันชินจึงค่อนข้างเป็นระเบียบ แทบไม่อดนอน เข้านอนตรงเวลา หลับง่ายและหลับสนิท
ทุกครั้งที่เข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ นางจะรอให้ศิษย์พี่มาหาในความฝัน
เพียงแต่คืนนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมือนเดิม
อันชินนอนคว่ำอยู่บนพื้นอย่างเบื่อหน่าย เท้าน้อย ๆ น่ารักสะอาดตาแกว่งไปมาเป็นจังหวะ นางเงยหน้ามองไปรอบ ๆ เป็นระยะ
ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง นางก็อดบ่นไม่ได้
“ทำไมศิษย์พี่ยังไม่หลับอีก หรือว่าแอบไปกินของอร่อยโดยไม่บอกฉันอีกแล้ว?”
อืม