กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 ฝ่าทัณฑ์สวรรค์
“ก่อนฉันตาย ชั่วชีวิตของเธอ ฉันจะเป็นคนปกป้องเอง”
สิ้นเสียง สายลมเย็นก็พัดโชยอย่างแผ่วเบา พัดเส้นผมสลวยของเหยียนรั่วชีให้ปลิวไสว ทำให้เธอดูสูงส่งเหนือโลกีย์ ราวกับหญิงงามที่มิใช่คนบนโลกมนุษย์
ทว่า
สีหน้าหลากอารมณ์บนใบหน้างามของเธอกลับดึงเธอลงสู่โลกมนุษย์ กลายเป็นหญิงสาวธรรมดาที่แสนยินดีเพราะหัวใจเริ่มหวั่นไหว
กาลเวลาค่อย ๆ เคลื่อนผ่านไปอย่างเงียบงัน ราวกับไม่อยากรบกวนช่วงเวลานี้
ในที่สุดเหยียนรั่วชีก็ได้สติจากความใจเต้นระรัวและตื่นเต้นนั้น
เธอมองเจียงหมิงแล้วพยักหน้าเบา ๆ กัดริมฝีปากใสระเรื่อก่อนเอ่ยว่า
“ถ้าอย่างนั้น ชั่วชีวิตนี้ของฉันก็ฝากไว้กับศิษย์น้องนะ”
“ได้เลย ฝากไว้กับผม”