กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 กำแพงเมือง? กำแพงอะไร?
ตลาดสดอยู่ไม่ไกลจากยอดเขาสำเนียงสวรรค์ พูดได้ว่าผู้บำเพ็ญขอบเขตแก่นทองคำเช่นพวกเขาไปถึงที่นั่นได้ในไม่กี่ลมหายใจ
แต่
เหยียนรั่วชีกลับบินช้ามาก แถมยังบินสูงลิบ ราวกับกลัวว่าจะเจอใครเข้า
แน่นอนว่า
เธอไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ
หลัก ๆ ก็เพื่อจะได้ฝึกบำเพ็ญนานขึ้นอีกหน่อย
แต่เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้
ตั้งแต่จำความได้ เหยียนรั่วชีก็เติบโตมาภายใต้การอบรมสั่งสอนที่เข้มงวด
การฝึกบำเพ็ญกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตที่แยกจากกันไม่ได้ไปแล้ว