กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 301 เข้าใจแล้ว
เหยียนรั่วชีรู้สึกอยู่เสมอว่าจิตใจของตัวเองไม่ค่อยหนักแน่นเท่าไร
บ่อยครั้งแค่คำพูดธรรมดา ๆ ประโยคเดียวของศิษย์น้องก็ทำให้ใจเธอหวั่นไหวจนกระจัดกระจาย
ถ้าอย่างนั้นก็มีคำถามแล้วว่า เธอควรตอบอย่างไรดี?
เหยียนรั่วชีจมอยู่ในความคิดอีกครั้ง
เห็นได้ชัดว่า
แม้เธอจะพัฒนาขึ้นบ้าง แต่ยังขาดประสบการณ์
อย่างน้อยก็ยังทำได้ไม่ถึงขั้นคล่องมือ
ท้ายที่สุดเหยียนรั่วชีก็คิดไม่ออกว่าจะเกี้ยวกลับอย่างไร
จึงได้แต่ขอความช่วยเหลือจากอาจารย์จิ่วที่กำลังดูเรื่องสนุกอยู่ในห้วงจิต