กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 ราตรีสวัสดิ์
“อ๊ากกกก เหยียนรั่วชี! เธอทำอะไรน่ะ?!”
เสียงอาจารย์มารในใจบางคนที่กำลังคลุ้มคลั่งดังมาจากในห้วงจิต
เหยียนรั่วชีนอนอยู่ข้างเจียงหมิง ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า
“ฉันคิดว่าไม่ว่าจะทำอะไร ก็ควรทำเหมือนการบำเพ็ญเต๋า ค่อยเป็นค่อยไป อย่ารีบร้อนเอาความสุขชั่วครู่ ไม่อย่างนั้นรากฐานจะไม่มั่นคง”
เหยียนรั่วจิ่วมองเหยียนรั่วชีที่พูดอย่างมีเหตุผลแล้วแทบจะโกรธจนคลั่ง
เด็กบ้าเอ๊ย! เมื่อกี้ฉันยังชมเธออยู่เลย!
อย่าโมโห อย่าโมโห คนอื่นโมโหฉันไม่โมโห ถ้าโมโหจนป่วยก็ไม่มีใครมาแทน
เหยียนรั่วจิ่วเผยรอยยิ้มใจดีที่ดูบิดเบี้ยว