กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 ชั้นกลาง
“ศิษย์พี่ ฉัน ฉันคิดถึงพี่รั่วชี ฮือ ๆ—ฉันกลัว…”
น้ำเสียงออดอ้อนน่ารักของอันชินเมื่อครู่พลันกลายเป็นเสียงสะอื้น ความเปลี่ยนแปลงที่ต่างกันสุดขั้วทำให้เจียงหมิงชะงักไปเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ได้ประหลาดใจนัก
น่งเฉินคิดมาตลอดว่าคุณลักษณะร่างกายพิเศษของอันชินผูกติดอยู่กับเจียงหมิงเท่านั้น
แต่
เจียงหมิงรู้ดีว่าอันชินโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
เธอเลือกเอาทั้งหมด!
ไม่ว่าจะเป็นศิษย์พี่หรือพี่รั่วชี ดูเหมือนเธอจะมีความรู้สึกพิเศษบางอย่างกับทั้งคู่
คราวก่อนที่เหยียนรั่วชีถูกมารครอบงำ อันชินก็เป็นคนเตือนเจียงหมิง