กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 ฆ่า หรือไม่ฆ่า?
คุกจองจำเร้นลับ ชั้นล่างสุด
ท่ามกลางความมืดที่เดิมเงียบสนิท จู่ ๆ ก็มีเสียงโซ่เหล็กกระทบกันดังกังวานขึ้น
บางทีอาจเป็นเพราะโซ่เหล็กพวกนี้ทำจากวัสดุที่ไม่ธรรมดา เสียงกระทบจึงใสกังวาน ไม่มีเสียงอื่นแทรก
ไม่นาน เสียงกระทบก็ค่อย ๆ เริ่มเป็นจังหวะและมีแบบแผน ฟังคล้ายกำลังบรรเลงเพลงทำนองหนึ่ง รื่นเริงเรียบง่าย ชวนให้นึกถึงเพลงพื้นบ้านบนภูเขา
ต้นเสียงมาจากชายคนหนึ่งที่ถูกโซ่เหล็กพันธนาการไว้แน่นหนา
ตอนนี้ร่างของเขากำลังโยกไปมาตามจังหวะ
เมื่อเขาขยับ โซ่เหล็กบนตัวก็ราวกับกลายเป็นเครื่องดนตรีประจำกาย บรรเลงทำนองสั้นกระชับแต่เสียงดังชัด
น่าเสียดายที่ไม่มีใครฟัง
ผ่านไปครู่ใหญ่ ลี่อวี่หยุดขยับพลางหอบหายใจเล็กน้อย