กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 184 ใช่แล้ว อันชินฝันอีกแล้ว
ที่นี่เป็นพื้นที่ปกคลุมด้วยหมอก มองเห็นได้ในระยะใกล้มาก
อันชินเดินไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย
ทันใดนั้น เงาร่างคุ้นตาก็ปรากฏขึ้นในสายตา แก้มงามของอันชินพลันสดใสขึ้น เธอรีบร้องเรียก
“พี่รั่วชี!”
เธอก้าวสามก้าวรวบเป็นสอง วิ่งเข้าไปหา
ทว่าเหยียนรั่วชีที่อยู่ไกลออกไปกลับไม่สนใจเสียงเรียกของอันชิน เอาแต่เงียบงัน
พอเห็นอันชินวิ่งเข้ามา เหยียนรั่วชีก็มองเธอลึก ๆ แววตาคล้ายไม่อยากจากไป