กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183 ถูกมารครอบงำ
อันชินยังอยากวิ่งตามไป แต่มีคนจับมือเล็ก ๆ ของเธอไว้
“ศิษย์พี่?”
“ศิษย์น้อง ต่อให้เธอวิ่งตามไปแล้วจะทำอะไรได้?”
“ฉัน…”
อันชินเผยอปากน้อย ๆ ดวงตาฉายแววสับสนอยู่บ้าง
ใช่แล้ว เธอจะทำอะไรได้?
เพราะต้นตอของปัญหาก็คือตัวเธอเอง!
ในเมื่อเธอไม่มีทางตัดใจจากศิษย์พี่ แล้วฝืนตัวเองกลับไปเป็นเหมือนเดิมกับพี่รั่วชีได้ ถ้าอย่างนั้นจะตามไปทำไม?
อยากให้พี่รั่วชีเจ็บปวดยิ่งกว่านี้หรือไง?