กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118 ความเป็นปรปักษ์ของกู้เหลียน
“อันชินใช่ไหม?”
“หืม?”
อันชินที่กำลังใจลอยไม่คิดเลยว่าจะมีคนชวนคุยด้วย พอได้สติก็รีบตอบว่า
“อื้อ ใช่แล้ว ฉันชื่ออันชิน สวัสดี!”
อันชินมองกู้เหลียนด้วยดวงตากลมโตเป็นประกาย
เธอไม่กล้าเป็นฝ่ายเริ่มคุยกับคนอื่น
แต่ถ้ามีคนเข้ามาผูกมิตรด้วย อันชินก็ยินดีมาก!
กู้เหลียนมองอันชิน แม้จะมีผ้าคลุมหน้ากั้นจนมองไม่เห็นใบหน้า แต่แค่เห็นดวงตาคู่นี้ ก็พลันรู้สึกพ่ายแพ้ขึ้นมาหลายส่วน
ทำไมดวงตาของผู้ใหญ่คนหนึ่งถึงดำขลับเป็นประกายเหมือนตอนยังเป็นทารก แถมยังใสซื่อเสียจนมองทะลุได้แบบนี้?