กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กล่าวจบ นางก็ไม่เอ่ยคำใดอีก ให้หญิงรับใช้ประคองขึ้นรถม้าไปโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งไว้เพียงท่านอ๋องที่ใบหน้าเขียวคล้ำยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่
จิ้งอี๋มองไปยังทิศทางที่ชิงเหอยืนอยู่แล้วเอ่ยเสียงเบา “ท่านหมอ เจ้าก็ขึ้นมาเถิด!”
“ขอบคุณฮูหยินเจ้าค่ะ!” ชิงเหอตอบรับแล้วก้าวตามขึ้นรถม้าไป “ฮูหยิน วันนี้พวกเราตั้งใจจะไปที่ใดหรือเจ้าคะ ไปพบสหายหรือเพียงเดินเล่นตามใจชอบ”
จิ้งอี๋ถอนหายใจเบา ๆ “ข้าจะยังมีสหายอะไรกัน หลายปีมานี้อาศัยอยู่แต่ในคฤหาสน์ ไม่เคยได้พบเจอคนภายนอก สหายเก่าในอดีตเกรงว่าคงลืมข้าไปนานแล้ว!”