กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“โถงหน้าร้านแขกค่อนข้างมาก หากฮูหยินไม่รังเกียจ สามารถตามข้าไปพักผ่อนที่เรือนหลังสักครู่ได้เจ้าค่ะ!”
ในช่วงเวลาที่เปิดร้าน ชิงเหอก็ฝึกสายตามองคนออกตั้งนานแล้ว
เมื่อครู่เพียงชำเลืองมองอย่างรีบร้อน นางก็ดูออกว่าฮูหยินท่านนี้มีชาติกำเนิดไม่ธรรมดา การแต่งกายงดงามประณีตเหมาะสม ท่วงท่างามสง่า ด้านข้างยังมีหญิงรับใช้คนสนิท
เด็กหญิงตัวน้อยที่นางพามาข้างกายก็มีหน้าตาน่ารักหมดจดดั่งหิมะหยก ราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบอันประณีต ทุกแห่งหนล้วนเผยให้เห็นกลิ่นอายสูงศักดิ์ของตระกูลใหญ่
หญิงสาวพยักหน้าพลางแย้มยิ้ม “เช่นนั้นก็ขอบใจมาก เดิมทีตั้งใจจะเชิญเถ้าแก่ไปวัดตัวตัดเสื้อผ้าที่บ้าน แต่ช่วงสิ้นปีนางยุ่งยิ่งนัก ข้าจึงจำต้องมาด้วยตนเอง”