เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พวกเจ้าทั้งครอบครัว กินของพวกข้า ดื่มของพวกข้า บัดนี้ปีกกล้าขาแข็งแล้ว ยังกล้าเอ่ยปากว่าจะหย่าข้าอีกรึ ไม่ใช่ตอนนั้นที่พวกเจ้าอ้อนวอนร้องขออยากจะแต่งกับข้าแล้วงั้นรึ”
หญิงผู้นั้นไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย น้ำเสียงแหลมคมแทงใจตอกหน้าหลิ่วเซิงตรง ๆ
“เจ้า... เจ้าอย่าได้พูดจาเหลวไหล! ข้าเป็นถึงบัณฑิตซิ่วไฉ! หากไม่ใช่เพราะพวกข้าตกระกำลำบาก ตัวอัปลักษณ์เช่นเจ้าไหนเลยจะคู่ควรแต่งให้ข้า”
หลิ่วเซิงหน้าแดงก่ำ อ้างสถานะบัณฑิตซิ่วไฉมาบังหน้า! เขาทะนงตนยิ่งนักว่าเป็นผู้คงแก่เรียน แตกต่างจากผู้อื่นในหมู่บ้านดอกแอปริคอต
นับตั้งแต่ถอนหมั้นกับชิงเหอ เรื่องขายหน้าของเขาก็มีมาไม่ขาดสาย วันนี้ยังต้องมาเสียหน้าจนหมดสิ้นต่อหน้าชิงเหอและชาวบ้านหมู่บ้านดอกแอปริคอต เพราะหญิงหยาบช้าผู้นี้อีก
“เจ้ากล้าว่าข้าอัปลักษณ์รึ”