กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พัวพันต่อสู้กันอยู่ครึ่งชั่วยามเศษ ในที่สุดพวกของเจียงสือทั้งสี่คนก็สยบคนร้ายทั้งแปดคนลงได้ทั้งหมด และมัดรวมกันเอาไว้อย่างแน่นหนา
หัวหน้าคนร้ายเห็นลูกน้องของตนไม่มีผู้ใดหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว ก็เบิกตาวัวคู่โต จ้องมองเจียงสือด้วยสายตาดุร้ายหมายขวัญ:
“เจ้ารู้ความหน่อยจะดีกว่า รีบปล่อยพวกเราเสียโดยเร็ว! มิเช่นนั้นพอฟ้าสว่าง คุณชายเห็นพวกเรายังไม่กลับไป ย่อมพาคนมาล้อมร้านของเจ้าไว้แน่”
เจียงสือหัวเราะเยาะออกมา ก้นบึ้งดวงตาพรายแสงเย้ยหยัน: “เช่นนั้นรึ? ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องรอดูเสียหน่อย ว่าเขาจะกล้ามาหรือไม่”
หลี่ข่ายหาวออกมาคำหนึ่ง วุ่นวายมาค่อนคืน เขาเองก็ง่วงนอนแล้วจริง ๆ: “พี่ใหญ่เจียง คนพวกนี้จะทำอย่างไรดี จะปล่อยให้พวกเขาอยู่ในลานเรือนเช่นนี้หรือ?”