กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เขายังพูดไม่ทันจบ เซี่ยฉานก็บิดแขนเขาด้วยความโมโห เขาเจ็บจนร้อง “โอ๊ย” ออกมาคำหนึ่ง “หากยังพูดจาเหลวไหลอีก ข้าจะไปแล้วนะ!”
“ได้ ๆ ๆ ข้าไม่พูดแล้ว!” ซ่งเปียวรีบเอ่ยขออภัย ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างชาญฉลาด “เครื่องเรือนจะส่งเมื่อใดหรือ ในเมื่อมาถึงในเมืองแล้ว พวกเราไปตัดชุดใหม่ให้เจ้ากับเสี่ยวเป่าอีกคนละสองชุดดีหรือไม่”
ซ่งเปียวจูงมือเซี่ยฉานเดินออกไปข้างนอก เสี่ยวเป่ากำชายเสื้อของเซี่ยฉานไว้ พลางกระโดดโลดเต้นตามหลังไป
ชิงเหอมองดูแผ่นหลังของคนทั้งสามที่เดินไกลออกไป จึงค่อยดึงเจียงสือขยับไปที่เรือนหลัง เอ่ยถามเสียงเบา “พี่ใหญ่เสิ่นรู้จักลู่เจ้าหรือ เมื่อครู่ข้าเห็นสีหน้าของเจ้าดูไม่สู้ดี มีวิธีรับมือแล้วใช่หรือไม่”