กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เขาครุ่นคิดเล็กน้อย “เมืองลั่วเสียมีคนแซ่ลู่อยู่เพียงครัวเรือนเดียว สามีภรรยาสองคนเฝ้าร้านขายของชำเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง บุตรชายคนเดียวในบ้านร่ำเรียนอยู่ที่สถาบัน ฐานะทางบ้านธรรมดาสามัญ ลู่เจ้าผู้นี้ ไม่น่าจะใช่คนเมืองลั่วเสีย”
ทั้งสามคนกำลังสนทนากันอยู่นั้น อู่จื่อก็รีบร้อนเข้ามารายงาน “เจ้าของกิจการ ด้านนอกมีคนจากสำนักงานนายหน้าผู้หนึ่งต้องการพบท่าน บอกว่าตั้งใจมาเยือนถึงเรือน เพื่อมาขอขมาท่านโดยเฉพาะขอรับ!”
ซ่งเปียวพยักหน้า “เชิญคนเข้ามา!”
เพียงไม่นาน นายหน้าค้าที่ดินก็เดินตามหลังอู่จื่อเข้ามา พอจะทำความเคารพ สายตาก็เหลือบไปเห็นเจียงสือที่นั่งตัวตรงอยู่ทันที พลันนั้นเหงื่อกาฬไหลพรากเต็มขมับ สองขาสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่