ตอนที่ 238 ข้าชอบนางคนเดียวนี่แหละ

หัวหน้าสำนักคุ้มกันอายุสามสิบกว่าปี เป็นนักคุ้มกันสินค้าเจนศึกผู้กรำศึกคลุกคลีในยุทธภพมาเนิ่นนานหลายปีแล้ว

ยามนี้คิ้วของเขาขมวดแน่น มือทาบลงบนด้ามดาบยาวที่เอว พลางเอ่ยเสียงขรึมว่า

“ไม่ทันแล้ว”

สิ้นเสียงไม่ทันไร ในป่าเขาเบื้องหน้าไม่ไกลพลันแว่วเสียงเสียดสีสวบสาบ ดังจากไกลมาใกล้ จนแทบฟังออกแล้วว่าเป็นสุ้มเสียงของผู้คนที่กำลังเร่งฝีเท้าวิ่งเข้ามาใกล้

เจียงสือและซ่งเปียวทั้งสองพลันตั้งท่าพร้อมเผชิญศึกทันที ส่วนเหล่านักคุ้มกันสินค้าที่เหลือต่างรีบรุดล้อมรอบปกป้องสินค้าไว้ตรงกลาง ทุกคนกลั้นหายใจรวบรวมสมาธิ ตั้งขบวนระแวดระวังอย่างเต็มกำลัง

หัวหน้าสำนักคุ้มกันเงยหน้ามองลึกเข้าไปในป่าทึบ ตวาดเสียงกังวานว่า “คนอะไรกัน แกล้งทำเป็นผีสางเทวดานับเป็นวีรบุรุษอะไรกัน!”

“ฮ่า ๆ ๆ !”