กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แต่งานฝีมือของข้าธรรมดายิ่งนัก จะไปเทียบกับฝีมือของพวกพี่ชุนเซียงได้อย่างไรกัน......” ความยินดีที่เพิ่งผุดขึ้นมาในใจของอิ่งเอ๋อร์พลันมืดมนลงอีกคราในพริบตา
ชิงเหอมีสีหน้าสงบนิ่ง “ทำไม่เป็นก็เรียนรู้ตามไป พวกเราหนีภัยแล้งรอนแรมมาถึงที่นี่ เพื่อความอยู่รอด แม้แต่หุบเขาลึกรกชัฏยังกล้าบุกฝ่า งานฝีมือเพียงเท่านี้จะนับเป็นเรื่องยากอะไรกัน?”