ตอนที่ 234 ไม่มีทะเบียนราษฎร หางานไม่ได้

ภายในห้องโถงกลางตระกูลเจียง ชิงเหอนำเงินที่ขายได้ในวันนี้มาวางเรียงบนโต๊ะ “วันนี้ปิ่นดอกไม้ขายได้รวมสองตำลึงเงิน กระเป๋าถือขายได้ถึงห้าตำลึงเงิน ทั้งยังมีปิ่นไม้กับยางรัดผมอีก 800 อีแปะเจ้าค่ะ”

มารดาเจียงมองดูเหรียญทองแดงเต็มโต๊ะ พลางเอ่ยถามเสียงหลงด้วยความตกตะลึง “กระเป๋าใบเล็ก ๆ เหล่านั้น ขายได้ถึงห้าตำลึงเงินเชียวหรือ”

นางจ้องมองกองเหรียญทองแดงกระจัดกระจายกองนั้นตาค้าง ใบหน้าเปี่ยมด้วยความไม่อยากเชื่อ

ชั่วชีวิตของนางทำไร่ไถนาเลี้ยงชีพ ในสายตาของนาง กระเป๋าถือสตรีที่ชิงเหอทำ นอกจากใส่เครื่องประทินโฉมได้บ้างแล้ว ก็ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ช่างเกินความจำเป็นจริง ๆ

นึกไม่ถึงเลยว่า จะมีสตรีมากมายยอมควักเงินซื้อกระเป๋าใบเล็กเพียงนั้นจริง ๆ