ตอนที่ 174 ไม่รังเกียจข้า

มารดาเจียงสะกดกลั้นความทรมานจากการเมาเรือมาตลอดทางบนเรือ อดทนไม่ยอมอาเจียนออกมา

พอย่างเหยียบขึ้นฝั่ง สองเท้าก็ปวกเปียกซวนเซ ยังไม่ทันตั้งตัวให้มั่น ความพะอืดพะอมที่ตีปั่นอยู่ในทรวงอกและช่องท้องก็พลันระเบิดออก ทรุดลงอาเจียนอย่างรุนแรงตรงนั้นทันที

เจียงฝูรีบยื่นมือไปประคองมารดา นางเองก็เมาจนแข้งขาอ่อนแรง ทว่าอย่างไรก็ยังเป็นสาวเป็นนาง จิตวิญญาณจึงยังนับว่าพอไหว มือข้างหนึ่งประคองมารดาเจียงไว้อย่างมั่นคง อีกข้างก็ยกขึ้นลูบหลังให้มารดาเจียงเบา ๆ เพื่อคลายความทรมาน “ท่านแม่ ท่านเป็นอันใดหรือไม่เจ้าคะ!”

มารดาเจียงเอาแต่ก้มตัวโก่งคอขย้อน จนท้ายที่สุดในกระเพาะอาหารว่างเปล่า เหลือเพียงน้ำเปรี้ยวที่ตีซัดขึ้นมาเป็นระลอก ไม่อาจหักห้ามการขย้อนออกมาได้ ขอบตานางแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้า