ตอนที่ 165 ไปเป็นเสี่ยวเอ้อร์

ปลาต้มพริกหม่าล่าร้อนระอุสีแดงสดเพิ่งตักขึ้นจากเตา พริกและฮวาเจียวที่ราดด้วยน้ำมันร้อนผสานเข้ากับความนุ่มสดของเนื้อปลา ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นเป็นสาย

กลิ่นหอมสดชื่นอันเย้ายวนสายนี้แผ่ซ่านไปตามสายลมภูเขา ค่อย ๆ ล่องลอยไปทั่วทั้งขบวนผู้ลี้ภัยภัยแล้ง

แม้ว่าวันนี้แต่ละบ้านต่างก็มีเนื้อปลา ทว่าล้วนไม่อาจเทียบได้กับหม้อนี้ของชิงเหอที่กลิ่นหอมเข้มข้น ความเผ็ดร้อนหอมสดแผ่ซ่านไปทั่วลำธารหุบเขา

เจียงฝูจ้องมองเนื้อปลาในหม้อด้วยดวงตาเป็นประกาย สีหน้านั้นราวกับแมวเห็นปลาจนใจจดใจจ่อจริง ๆ