กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงฝูถึงกับพูดไม่ออก!
“เอ่อ คือว่า เขาอยู่ค่อนข้างไกล ข้ากลัวว่าเขาจะไม่ได้ยิน คนผู้นี้หน้าหนาที่สุด หากจับปลาไม่ได้ จะต้องมาขอปลากับพี่ใหญ่กินแน่ ๆ!”
“ขออะไรกันหรือ?” หลี่ซานถือถังเดินเข้ามาแล้ว
ซ้ำยังเป็นคนแรกที่เดินมาถึงอีกด้วย!
เจียงฝูแสยะยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “ไม่มีอะไรกัน เจ้าฟังผิดแล้ว!”
ทว่าชิงเหอกลับไม่ยอมให้นางกลบเกลื่อนไปได้ “ฝูเอ๋อร์ เจ้ามิได้บอกหรือว่าหลี่ซานอยู่ไกลไม่ได้ยิน? เหตุใดชาวบ้านคนอื่น ๆ ยังไม่มากันเลย เขากลับเป็นคนแรกที่มาถึงเล่า?”
“บางทีเขาอาจจะตั้งใจมาจับปลาอยู่แล้วก็ได้!” พวงแก้มของเจียงฝูแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย