ตอนที่ 144 หญิงบ้าคือซ่งอวี้เหยา!

“อำเภอชิง จากตำแหน่งของพวกเราตอนนี้ไปถึงอำเภอชิง อย่างเร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาสองวัน!” เจียงสือเอ่ยขึ้น

“ไม่เป็นไร หวงจิงขอเพียงพวกเราจัดการให้เหมาะสม ย่อมไม่มีปัญหา! พวกเราทุกคนเอาหวงจิงเหล่านี้ใส่ไว้ในตะกร้าของตนเอง รีบกลับไปกินข้าวเสร็จแล้วยังต้องเร่งเดินทางต่อ!”

ตะกร้าของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยหวงจิง ทำให้คิ้วตาของเหล่าสตรีในทีมเก็บสมุนไพรเปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี ฝีเท้าเบาสบายก้าวเดินไปยังจุดพักแรม

ข่าวคราวตอนที่เจียงฝูกลับมาเรียกคนได้แพร่สะพัดไปทั่วขบวนผู้ลี้ภัยภัยแล้งแล้ว ขบวนผู้ลี้ภัยภัยแล้งของหมู่บ้านดอกแอปริคอตที่รอนแรมมาสองร้อยกว่าวัน ตลอดทางซัดเซพเนจร เอาชีวิตรอดไปวัน ๆ ยามนี้เห็นทีมเก็บสมุนไพรกลับมาพร้อมของเต็มคันรถ ต่างก็พากันเข้ามาล้อมไว้ มองตาละห้อยอยากเห็นว่าหวงจิงเหล่านี้คือสิ่งใดกัน