ตอนที่ 141 เงาร่างสองสายในร่มเงาไม้

ขณะพูด เจียงฝูก็ยังชี้ไปยังดวงจันทร์บนท้องฟ้าเป็นพิเศษ สื่อว่าสภาพอากาศไม่เลวเลย “พี่สะใภ้ท่านดูสิ คืนนี้ดวงจันทร์สว่างไสวถึงเพียงนี้ อากาศดีเป็นอย่างยิ่ง!”

ชิงเหอปูผ้าห่มฟูกผ้าฝ้ายหยาบลงบนพื้นดินที่ปูหญ้าแห้งรองไว้จนเรียบเสมอกันไปพลาง เอ่ยอธิบายเสียงเบาไปพลาง “นี่เป็นเชิงเขา อุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนจะต่างกันค่อนข้างมาก ยามค่ำคืนเมื่อหลับใหลจะเย็นขึ้นมาบ้าง พวกเรายังอยู่ติดกับแม่น้ำ พอถึงกลางดึกอุณหภูมิลดลงอย่างรวดเร็ว หากไม่ห่มผ้าเกรงว่าจะจับไข้เอาได้”

เจียงฝูขานรับอ้อคำหนึ่ง มือก็ขยับตามการกระทำของชิงเหอช่วยปูฟูกที่นอนให้เรียบ พลางเอ่ยชมจากปาก “พี่สะใภ้ ท่านก็ไม่เคยอาศัยอยู่ในป่าเขามาก่อน เหตุใดถึงได้รู้อะไรกันไปเสียทุกเรื่องกัน?”