ตอนที่ 106 ทุบตีซ่งอวี้หลง

หัวหน้าหมู่บ้านลูบเคราสีดอกเลา ดวงตาฝ้าฟางมองไปยังชาวบ้านหมู่บ้านดอกแอปริคอตกว่าสองร้อยชีวิตด้านหลัง ในที่สุดก็พยักหน้า “เจียงสือ เจ้าพูดถูก เอาตามที่เจ้าว่า ไปค้างคืนในป่า”

กล่าวจบ หัวหน้าหมู่บ้านก็เดินไปตรงหน้าพ่อบ้าน ป้องมือคารวะเล็กน้อย เอ่ยอย่างเกรงใจว่า “ขอบคุณพ่อบ้านและคุณชายลู่ที่มีน้ำใจ เพียงแต่พวกเราคนมาก ไม่สะดวกที่จะรบกวนจริง ๆ”

พ่อบ้านมองดูชาวบ้านหมู่บ้านดอกแอปริคอตกว่าสองร้อยคนเดินตามเจียงสือไปยังป่าใต้ถนนหลวง สีหน้ามืดมนจนแทบคั้นน้ำออกมาได้ แต่ก็ทำได้เพียงยืนนิ่ง มองดูขบวนคนจากไปต่อหน้าต่อตา

ชาวบ้านเหล่านั้นที่อยากตามไปกินข้าวฟรี สีหน้าเต็มไปด้วยปราณอาฆาต แต่เห็นแก่หน้าหัวหน้าหมู่บ้าน จึงไม่กล้าโวยวายออกมาต่อหน้าธารกำนัล