ตอนที่ 105 คำเชิญของลู่เจ้า

ขบวนเพื่อที่จะรุดไปถึงเมืองซิ่นเฉิงให้ได้ก่อนฟ้ามืด ตลอดช่วงบ่ายขบวนจึงกระทั่งไม่มีเวลาหยุดพักหายใจเลยสักนิด

รถม้าของเจียงสือและซ่งเปียววิ่งอยู่หน้าสุด เพื่อที่จะให้ขบวนเดินหน้าได้เร็วขึ้น เจียงสือทำได้เพียงสะบัดแส้ควบม้าให้วิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดหย่อน

ในที่สุด ในยามที่ฟ้าใกล้จะมืดสลัว ขบวนผู้ลี้ภัยภัยแล้งของกลุ่มคนหมู่บ้านดอกแอปริคอตกว่า 200 คนก็เข้าสู่โลกปฐพีแดนซิ่นเฉิง

“ศิษย์น้อง ข้าไปดูด้านหน้าก่อนว่ามีที่ค้างแรมหรือไม่” ซ่งเปียวบอกกับเจียงสือประโยคหนึ่ง จากนั้นก็เงื้อแส้ม้าหวดลงบนบั้นท้ายม้าอย่างแรง

รถม้าแล่นบดไปบนถนนดินเสียงดังกุกกัก สาดประกายหมอกควันสีขาวสายหนึ่งขึ้นมา