ตอนที่ 101 คนอื่นหนีภัยแล้งผอมแห้งแรงน้อย บ้านพวกเขาหนีภัยแล้งกินเนื้อทุกมื้อ

แววตาของเจียงสือทอประกาย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ชิงเหอมีวิธีอะไรกันหรือ”

“ในมิติของข้ามีธัญพืชเก็บไว้มากมายยิ่งนัก”

ชิงเหอกดเสียงต่ำ “ยามนี้ทุกคนยังมีเสบียงคงเหลืออยู่ในมือบ้าง จึงยังไม่ถึงขั้นเกิดความวุ่นวาย แต่หากทุกคนตกอยู่ในสภาพเสบียงหมดสิ้นจริงๆ มีเพียงบ้านเราที่มีธัญพืช ย่อมจะนำพาความยุ่งยากมาแทน”

อยู่ในสภาพเสบียงหมดสิ้นขึ้นมาจริง ๆ มีเพียงบ้านเราที่มีธัญพืช ย่อมจะชักนำปัญหามาแทน”

เจียงสือได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าเห็นพ้อง “ชิงเอ๋อร์กล่าวมีเหตุผล ยามที่ผู้คนไร้หนทางไป อะไรกันย่อมทำออกมาได้ทั้งสิ้น อีกทั้งพวกเราแต่เดิมก็เป็นคนบ้านเดียวกัน จะให้พวกเราเบิ่งตามองดูเพื่อนบ้านอดตายย่อมทำไม่ได้เช่นกัน”

“ผักป่าที่พี่สะใภ้กับฝูเอ๋อร์หาเก็บกลับมาในวันนี้ มีไม่น้อยทีเดียวที่สามารถนำมาเข้าสมุนไพรได้”