กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ลุงจง ข้าเห็นว่าเจ้าคงเลอะเลือนเพราะแก่ชราไปแล้วกระมัง!”
น้ำเสียงดุดันแฝงไปด้วยปราณชั่วร้าย ลู่เจ้าเหลือบมองลุงจงที่ยืนก้มศีรษะอยู่ ใบหน้าที่เดิมทีดูอ่อนช้อยของเขาบิดเบี้ยวเป็นก้อนในยามนี้ บนหน้าเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายที่ชวนให้คลื่นเหียน
“เจ้าติดตามอยู่ข้างกายคุณชายผู้นี้มานานหลายปี ลืมสันดานของข้าไปแล้วหรือ สตรีที่ยิ่งไม่ได้มาครอบครอง ข้าก็ยิ่งต้องหาทางเอามาให้จงได้”
เดิมทีเขาคิดว่า การได้พบกับคนชั้นต่ำสกปรกโสมมกลุ่มนี้บนเส้นทาง หากเห็นแก่รูปโฉมของนาง ขอเพียงนางยอมตามความปรารถนาของนายน้อยผู้นี้ ตบรางวัลเงินอีแปะให้พวกมันสักสองสามเหรียญ พวกมันก็ยังพอรักษาชีวิตรอดไว้ได้บนเส้นทางหนีภัยแล้งนี้