กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชิงเหอยืดอกผึ่งผายองอาจประหนึ่งแม่ทัพผู้มีชัยชนะกลับคืนสู่ราชสำนัก ท่าทีของผู้ชนะเช่นนั้นดึงดูดให้ชาวบ้านหมู่บ้านดอกแอปริคอตพากันเหลียวมองอย่างอดมิได้
“พี่สาวชิงเหอ ท่านเก่งกาจยิ่งนัก”
เสียงเด็กใสแจ๋วแว่วเข้าหู ชิงเหอหันกลับไป ก็เห็นเสี่ยวเป่าประคองชามกระเบื้องหยาบวิ่งเข้ามา ในชามมีแป้งทอดสองแผ่นที่เพิ่งทอดเสร็จใหม่ ๆ ยังคงกรุ่นไอความร้อน
นางโน้มตัวลง ปลายนิ้วบีบแก้มนุ่มนิ่มของเสี่ยวเป่าเบา ๆ แล้วแย้มยิ้มเอ่ยถาม “เสี่ยวเป่า พี่สาวเก่งกาจอย่างไรหรือ”
เสี่ยวเป่ากำลังอยู่ในช่วงฟันน้ำนมหลุด ฟันหน้าแหว่งไปสองซี่ พูดจาแม้จะมีลมลอดฟันแต่กลับจริงจังยิ่งนัก “เมื่อครู่ท่านเอาชนะป้าหลิ่วได้ นางเป็นคนเลว เสี่ยวเป่าไม่ชอบนาง”