ตอนที่ 42 แผ่นดินเกิดยากตัดใจ น้ำตาของผู้เฒ่าซ่ง

เขาหันไปมองท่านพ่อท่านแม่แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะขับรถม้าไปทางฝั่งพ่อตาสักรอบ เอาเสื้อผ้าและผ้าห่มของพวกเขาใส่ไว้ในห้องโดยสารรถม้าด้วยขอรับ”

“อืม พวกเจ้าไปเถอะ” มารดาเจียงตอบรับหนึ่งเสียง พลางหันหลังไปแอบปาดหางตาเบา ๆ

เจียงสือและชิงเหอสบตากันรอบหนึ่ง แล้วขับรถม้ามุ่งหน้าไปยังทิศทางของตระกูลซ่ง

ภายในหมู่บ้านเงียบสงัด ไร้ซึ่งบรรยากาศครึกครื้นของควันไฟหุงต้มอันลอยอวลดังวันวาน ประตูรั้วทุกบ้านเปิดอ้า เงาร่างเร่งรีบต่างพากันวุ่นวายขนย้ายข้าวของขึ้นบนรถลากพื้นกระดานของบ้านตน

มีผู้เฒ่าชราวัยดึกดำบรรพ์หลายคนถือไม้เท้าไว้ จะเป็นจะตายก็ไม่ยอมจากไป ดึงดันจะเฝ้าบ้านเรือนที่บรรพชนทิ้งไว้ให้ได้