ตอนที่ 38 ที่มาของรถม้า

ชิงเหอไม่เข้าใจเรื่องเหล่านี้ จึงมิได้สานต่อหัวข้อสนทนานี้อีก

วันหนึ่งผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว จวบจนกินอาหารเย็นเสร็จ เจียงสือก็ยังไม่กลับมา ชิงเหอจึงแวบกายเข้าไปในมิติ

ภายในมิติเขียวชอุ่ม อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของมวลดอกไม้ นางถอนหายใจยาวอย่างผ่อนคลาย รีบอาบน้ำชำระกายอย่างรวดเร็วเป็นอันดับแรก ก่อนจะหยิบหม้อไฟกึ่งสำเร็จรูปเนื้อวัวกล่องหนึ่งออกมาจากชั้นวางของที่กักตุนไว้ ฉีกห่อบรรจุภัณฑ์แล้วจัดการต้มอย่างชำนาญ

ข้ามภพมาหลายวันนี้ ทุกมื้อล้วนเป็นข้าวต้มใสจนส่องเห็นเงาคน กินไม่อิ่มยังไม่เท่าไร ปากคอก็จืดชืดจนแทบไร้รสชาติ หากมิใช่เพราะอาศัยของที่กักตุนไว้ในมิติต่อชีวิต นางเกรงจริง ๆ ว่าตนเองยังไม่ทันได้ทนไปจนถึงเส้นทางหนีภัยแล้ง ก็คงถูกน้ำแกงใสจืดชืดนี้ทรมานจนสิ้นใจไปครึ่งชีวิตเสียก่อน