ตอนที่ 9 น้ำในบ่อใกล้แห้งแล้ว

ขณะที่ชิงเหอนึกว่าท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่คุยกันจบแล้วนั้น พี่ใหญ่ก็เอ่ยปากขึ้นมาอีกว่า

“ท่านพ่อ ข้าไฉนรู้สึกว่าเรื่องนี้มีสิ่งใดไม่ชอบมาพากลเล่าขอรับ”

ซ่งหวยอันนั่งยอง ๆ อยู่บนธรณีประตู ในมือถือกล้องยาสูบแต่กลับมิได้จุดไฟ

“มีสิ่งใดไม่ชอบมาพากลรึ”

มารดาซ่งก็รีบถามไล่เลี่ยกันว่า “เสี่ยวเฟิง หรือว่าเจ้าเจียงสือผู้นั้นไม่ชอบมาพากล หากเขามีปัญหา ต่อให้เขาช่วยชีวิตน้องสาวของเจ้าไว้ พวกเราแม้ต้องกลายเป็นคนเนรคุณ ก็ไม่อาจผลักน้องสาวของเจ้าลงกองเพลิงได้หรอกนะ”

นี่เป็นเพราะมารดาซ่งมีปมค้างคาอยู่ในใจ ไม่อยากให้ลูกสาวแต่งเข้าไปในตระกูลที่ยากจนข้นแค้นถึงเพียงนั้น

คำพูดนี้ของนางมิใช่การรังเกียจคนจนนิยมชมชอบคนรวย หากแต่เป็นสัญชาตญาณของคนเป็นแม่ล้วน ๆ ผู้ใดย่อมทำใจไม่ได้ที่จะเห็นคุณหนูที่ตนฟูมฟักเลี้ยงดูมาอย่างยากลำบากต้องไปตกระกำลำบากที่บ้านคนอื่น