กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 248 บุญคุณยิ่งใหญ่เกินกว่าจะกล่าวขอบคุณ
เวลานี้เจียงชิงหยวนเดินทางมาถึงหน้าประตูเขตทหารพร้อมศาสตราจารย์ตูแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงชิงหยวนได้เข้ามาในเขตที่ทำการของกองทัพ เธอมองออกไปนอกหน้าต่างรถด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ความจริงจากที่สังเกตมาตลอดทาง การจัดวางพื้นที่ภายในเขตทหารระดับมณฑลก็ไม่ได้แตกต่างจากกองบัญชาการกองพลในอดีตมากนัก มีถนนสายตรงทอดยาวเช่นเดียวกัน สองข้างทางเป็นสนามฝึก แล้วจึงเป็นอาคารที่พักทหารเรียงกันเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ
เจียงชิงหยวนละสายตากลับมา ก่อนกุมมือที่ค่อนข้างเย็นของศาสตราจารย์ตูไว้ แล้วส่งยิ้มปลอบใจให้เธอ
ศาสตราจารย์ตูยังคงประหม่าอยู่บ้าง แต่ไม่ได้แสดงอาการวิตกกังวลออกมา