เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 เขียนจดหมายถึงตัวเอง
ข้อเสนอของเจียงอวิ๋นอันทำให้เสิ่นเฉิงผิงพูดไม่ออกอยู่บ้าง
แต่เขาก็ไม่ได้ลังเล รีบตอบทันทีว่า "ผมคิดว่าควรครับ"
เจียงอวิ๋นอันเผยรอยยิ้มขึ้นมาทันที
เขาพูดว่า "นายเป็นคนเขียนจดหมายเถอะ เขียนเสร็จแล้วเอามาให้ฉันดู ฉันจะช่วยออกความเห็นด้วย"
เมื่อคิดว่าตัวเองต้องเขียนจดหมายถึงตัวเอง หางตาของเสิ่นเฉิงผิงก็กระตุกเล็กน้อย
แต่เขาก็หาเหตุผลมาปฏิเสธไม่ได้เช่นกัน
จึงทำได้เพียงพูดว่า "พี่พูดมาเลยครับ ผมจะเขียนตาม พี่คิดเรื่องนี้มาทั้งคืนแล้ว คงร่างเนื้อหาไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว พูดมาได้เลยครับ"
เมื่อได้ยินเสิ่นเฉิงผิงพูดเช่นนั้น เจียงอวิ๋นอันก็ไม่เกี่ยงอีก เขาชี้ไปยังกระดาษกับปากกาที่เตรียมวางไว้บนโต๊ะล่วงหน้า เป็นสัญญาณให้เสิ่นเฉิงผิงเข้าไปนั่งฟังเขาบอกข้อความ