กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 จุดหมายที่สอง
สองแม่ลูกพยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นในใจ แล้วเริ่มเก็บข้าวของที่ต้องนำติดตัวไปอย่างรวดเร็ว
เสี่ยวจางคอยช่วยอยู่ด้านข้าง
เสี่ยวจางไม่รู้ว่าทำไมผู้บังคับบัญชาถึงต้องเดินทางมาจัดการเรื่องของอันหรานกับแม่ด้วยตัวเอง
แต่เขามีตา ย่อมมองออกว่าสองแม่ลูกในตอนนี้เกือบจะตกอยู่ในสภาพสิ้นหนทางแล้ว
เมื่อนึกถึงครั้งก่อนที่เคยพบกัน นึกถึงอาจารย์ตูในตอนนั้นที่แม้จะผอมบาง แต่ก็ไม่ได้สิ้นหวังจนแทบพังทลายเหมือนตอนนี้ เสี่ยวจางก็รู้สึกเจ็บปวดใจขึ้นมา
เขาไม่อาจพูดอะไรได้ เช่นนั้นก็ลงมือช่วยแล้วกัน!
เมื่อเทียบกับสองแม่ลูกที่แทบไม่มีประสบการณ์ในการจัดการเรื่องในชีวิตประจำวันมากนัก เสี่ยวจางทำอะไรคล่องแคล่วกว่ามาก