กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 อดหัวเราะลั่นอยู่ในใจไม่ได้
เสิ่นเฉิงผิงคิดไม่ถึงว่าเด็กสาวจะพูดอะไรเช่นนี้ออกมา
เขาอดมองเธออีกครั้งไม่ได้
ขณะที่เจียงชิงหยวนพูด เธอเงยหน้าขึ้น ทำให้เขามองเห็นหน้าตาของเธอได้ชัดเจนในที่สุด
เธอมีใบหน้ารูปหัวใจเล็ก ๆ
เล็กเสียจนเสิ่นเฉิงผิงรู้สึกว่าใบหน้าของเธอยังไม่ใหญ่เท่าฝ่ามือของเขาเลยด้วยซ้ำ
เธอยังมีดวงตาคู่หนึ่งที่ใสกระจ่างมาก เวลานี้กำลังมองเขาด้วยสายตาแจ่มใส
สีหน้าของเธอเปิดเผยตรงไปตรงมา สบตากับเขาอย่างสงบนิ่ง และรอคำตอบอย่างอดทน
ในชั่วขณะนั้น เสิ่นเฉิงผิงก็เข้าใจความตั้งใจของลุงใหญ่กับป้าใหญ่ขึ้นมาทันที
ทั้งสองตั้งใจหาภรรยาให้เขาจริง ๆ